سید حسین بادکوبهای
| فقیه، فیلسوف، استاد حوزه علمیه | |
| نام کامل | سید حسین بادکوبهای |
|---|---|
| تاریخ تولد | ۱۲۹۳ هـ .ق. (۱۲۵۴ هـ .ش / ۱۸۷۶ م) |
| زادگاه | روستای خوددلان، نزدیک باکو، آذربایجان |
| تاریخ وفات | ۱۳۵۸ هـ .ق. |
| محل دفن | جوار مرقد مطهر حضرت علی (علیه السلام) |
| خویشاوندان سرشناس | سید رضا (پدر)، همسر: حلیمه عبدالخالق |
| استادان | سید ابوالحسن جلوه، میرزا هاشم اشکوری، علامه علی آقا زنوزی، ملا محمدکاظم خراسانی، شیخ محمدحسن مامقانی |
| شاگردان | سید ابوالقاسم خویى، سید محمدحسین قاضی طباطبایی، سید محمدحسن الهی قاضی طباطبایی، سید مرتضی مرعشی نجفی، سید محمد بادکوبهای، میرزا علی اکبر آقا مرندی، شیخ مجتبی لنکرانی، سید عبدالعلی سبزوارى، سید علیاصغر خویى، سید علی اکبر طسوجی، سید محمد اشکوری، سید صدرالدین کوهپایی اصفهانی، میرزا کاظم دینوری، شیخ غلام حسین جعفری همدانی، شیخ محمدرضا مهدوی قمشهای، شیخ محمدتقی آملی، آقا سید محمد نجفی بادکوبهای |
| محل تحصیل | تهران (مدرسه صدر)، نجف اشرف |
| سیاسی | حمایت از نهضت امام خمینی و فعالیتهای ضد رژیم ستمشاهی |
| اجتماعی | احیای حوزه علمیه نمازی در خوی |
سید حسین بادکوبهای (۱۲۹۳ هـ .ق – ۱۳۵۸ هـ .ق) فقیه، فیلسوف و استاد برجسته حوزه علمیه نجف بود. او در روستای خوددلان نزدیک باکو در خانوادهای روحانی متولد شد و تحصیلات حوزوی خود را در تهران و نجف اشرف گذراند.
بادکوبهای بهویژه در فلسفه و عرفان شهرت داشت و حدود چهار دهه به تدریس علوم عقلی و نقلی پرداخت. وی شاگردان فراوانی را تربیت کرد که بسیاری از آنان بعدها به استادان سرشناس حوزه بدل شدند. از ویژگیهای بارز او تواضع، زهد، تقوا، حافظه قوی و علاقه عمیق به تعلیم و تربیت شاگردان بود.
سید حسین بادکوبهای پس از سالها تلاش علمی و فرهنگی در بیست و هشتم شوال ۱۳۵۸ق درگذشت و در جوار مرقد مطهر حضرت علی (ع) به خاک سپرده شد.
تولد
سید حسین بادکوبهای در روستای خوددلان نزدیک باکو در خانوادهای روحانی متولد شد. پدرش، سید رضا، از بزرگان منطقه بود و به مسائل شرعی مردم رسیدگی میکرد.[۱]
تحصیلات
بادکوبهای مقدمات علوم دینی را نزد پدر فراگرفت و پس از رحلت او، برای ادامه تحصیل به تهران رفت و در مدرسه صدر ساکن شد. وی از محضر استادان برجستهای چون سید ابوالحسن جلوه، فیلسوف نامی میرزا هاشم اشکوری و علامه علی آقا زنوزی بهره برد و در فقه، اصول و فلسفه تبحر یافت.[۲]
سید حسین سپس به نجف اشرف هجرت کرد و در حوزه کهن نجف به فراگیری علوم اسلامی پرداخت. وی در درس ملا محمدکاظم خراسانی و شیخ محمدحسن مامقانی حاضر شد و به سرعت در حوزه علمیه نجف مطرح گردید.[۳]
تدریس
بادکوبهای حدود چهار دهه به تدریس سطوح عالی فقه، اصول، فلسفه، عرفان و کلام پرداخت. درس فلسفه وی شهرت ویژهای داشت و کمتر کسی در حوزه نجف همتراز او در علوم عقلی بود.[۴]
شاگردان
از شاگردان برجسته او میتوان به سید ابوالقاسم خویى، سید محمدحسین قاضی طباطبایی، سید محمدحسن الهی قاضی طباطبایی، سید مرتضی مرعشی نجفی، سید محمد بادکوبهای اشاره کرد.[۵]
ویژگیهای اخلاقی و علمی
وی از تواضع، زهد، تقوا، سادهزیستی، حافظه قوی و ذوق سرشار برخوردار بود و علاقه زیادی به تعلیم و تربیت شاگردان داشت.[۶] استادان بزرگ حوزه، از جمله آیت الله خویى و علامه حسن زاده آملى، وی را استاد برجسته فلسفه و عرفان میدانستند و نقش مهمی در پرورش طلاب داشتند.[۷]
درگذشت
سید حسین بادکوبهای در بیست و هشتم شوال ۱۳۵۸ق درگذشت و پیکر مطهر او پس از تشییع در جوار مرقد حضرت علی(ع) به خاک سپرده شد.[۸]
پانویس
- ↑ بزرگان تنکابن، محمد سماوى حائرى، ص ۲۹۲ و ۲۹۱.
- ↑ تاریخ مرند، حسن جلالی عزیزیان، ص ۴۰۹ ـ ۴۰۷.
- ↑ نقباء البشر، شیخ آقا بزرگ تهرانى، ج ۲، ص ۵۸۵ و ۵۸۴..
- ↑ دایرة المعارف تشیع، حاج سید جوادی، خرمشاهی، فانی، ج ۳، ص ۱۸.
- ↑ یادنامه آیت الله العظمى خویى، مؤسسه خیریه آیت الله خویى، ص ۴۷.آسمان معرفت، ص ۹۸ ـ ۱۷.
- ↑ دایرة المعارف تشیع، حاج سید جوادی، خرمشاهی، فانی، ج ۳، ص ۱۸.
- ↑ یادنامه علامه طباطبایى، انتشارات شفق، ص ۵۷ و ۵۶.نقباء البشر، ج ۲، ص ۵۸۴.
- ↑ اثرآفرینان، سید کمال حاج سید جوادی، ج ۲، ص ۷.نقباء البشر، ج ۲، ص ۵۸۵.
- فقیهان شیعه
- فیلسوفان شیعه
- حکیمان شیعه
- عارفان شیعه
- متکلمان شیعه
- عالمان شیعه
- اهالی باکو
- شاگردان سید ابوالحسن جلوه
- شاگردان میرزا هاشم اشکوری
- شاگردان علی آقا زنوزی
- شاگردان آخوند خراسانی
- شاگردان شیخ محمدحسن مامقانی
- استادان حوزه علمیه نجف
- استادان حوزه علمیه تهران
- حامیان امام خمینی
- فعالان ضد رژیم پهلوی
- مدفونان در حرم علی بن ابیطالب
