عبدالله بحرانی

از یاقوت
محدّث و متکلم
فقیه، محدّث، متکلم و پژوهشگر شیعه
نام کاملعبدالله بن نورالدین بحرانی
زادگاهبحرین
تاریخ وفاتحدود ۱۱۴۸ هـ.ق
محل سکونتبحرین، اصفهان
خویشاوندان سرشناسنورالدین بحرانی (پدر)
استادانمحمد باقر مجلسى
محل تحصیلاصفهان
اجازه روایت ازمحمد باقر مجلسى
تالیفاتعوالم العلوم و المعارف، کمک در تدوین بحارالانوار


عبدالله بن نورالدین بحرانی (درگذشته حدود ۱۱۴۸ هـ.ق) از فقها و محدّثان نامدار شیعه در دوره صفوی بود که به دلیل آثار علمی و حدیثی خود، از شاگردان برجسته محمدباقر مجلسى محسوب می‌شد. او بیشتر به تدوین دایرةالمعارف «عوالم العلوم و المعارف» شهرت دارد و در نگارش و تکمیل کتاب «بحارالانوار» نیز نقش مهمی ایفا کرد.

زندگی و تحصیلات

عبدالله بحرانی فرزند نورالدین بحرانی بود و در بحرين متولد شد. او در عصر طلایی فرهنگ ایران، به اصفهان رفت و علوم دینی و حدیثی را در محضر استادان برجسته فرا گرفت. بیشترین بهره علمی خود را از محفل علمی محمدباقر مجلسى کسب کرد و به عنوان شاگرد ویژه وی شناخته می‌شد.[۱] خوانساری او را «شیخ محدّث ماهر، متتبّع جلیل، متبحّر نبیل» معرفی می‌کند.

فعالیت‌ها

بحرانی در دوران سلطنت شاه سلیمان (۱۰۷۸–۱۱۰۵ هـ.ق) و شاه سلطان حسین (۱۱۰۵–۱۱۳۵ هـ.ق) فعالیت‌های علمی و فرهنگی چشمگیری داشت. این دوره به دلیل توجه شاهان صفوی به ترویج علوم دینی و احترام به عالمان شیعه، فصل درخشان فعالیت‌های روحانیت محسوب می‌شود.[۲]

او در محفل درس محمدباقر مجلسى فعالیت داشت و اجازه روایت دریافت کرد. بحرانی در تدوین «بحارالانوار» به عنوان یار و همکار مجلسى مشارکت کرد و پس از درگذشت استادش، به تدوین موسوعه عظیم «عوالم العلوم و المعارف» پرداخت.

آثار علمی

بحارالانوار: بحرانی در تدوین این دایرةالمعارف بزرگ، با همراهی شاگردان دیگر مجلسى فعالیت داشت. این کتاب شامل همه ابعاد تاریخ و احکام شیعه است و بیش از ۴۰ هزار صفحه و ۲۳۲۷ باب دارد.

عوالم العلوم و المعارف: مشهورترین اثر خود بحرانی است که از نظر محتوا و گستردگی، حتی بیشتر از «بحارالانوار» محسوب می‌شود.[۳] این اثر شامل صد کتاب و بیش از ۱۰۰ جلد است و موضوعاتی چون توحید، نبوت، احوال پیامبران و ائمه، فقه، اخلاق، و طب را در بر می‌گیرد.[۴] این اثر به عنوان یک دائرةالمعارف گسترده، در بردارنده احادیث فقهی و تاریخی، و با نظم و ابتکار خاص در عناوین و مقدمه‌ها تدوین شده است.[۵] برخی از مجلدات آن در دهه اخیر به چاپ رسیده و بقیه در حال تحقیق و نشر است.

جایگاه

کتاب «عوالم» به دلیل ساختار و جامعیت آن مورد توجه و تحسین اندیشمندان قرار گرفته است. برخی پژوهشگران، این اثر را «بحارالانوار» به شیوه‌ای بهتر و گسترده‌تر توصیف کرده‌اند.[۶] آثار بحرانی نشان‌دهنده تداوم فعالیت علمی شیعی در دوره صفوی و تأثیر حضور وی در تدوین منابع حدیثی و فقهی است.[۷]

پانویس

  1. الذّریعة، آقا بزرگ تهرانى، ج ۱۵، ص ۳۵۶.
  2. الذّریعة، آقا بزرگ تهرانى، ج ۱۵، ص ۳۵۶.
  3. وقایع السنین و الاعوام، سیّد عبدالحسین خاتون آبادى، ص ۵۴۰.
  4. روضات الجنّات، خوانسارى، ج ۴، ص ۲۵۵.
  5. روضات الجنّات، خوانسارى، ج ۴، ص ۲۵۵.
  6. وقایع السنین و الاعوام، سیّد عبدالحسین خاتون آبادى، ص ۵۴۰
  7. الذّریعة، آقا بزرگ تهرانى، ج ۱۵، ص ۳۵۶.