امیر آقایی
| پرونده:امیر-آقایی.jpg | |
| اطلاعات شخصی | |
|---|---|
| تاریخ تولد | ۱۰ مرداد ۱۳۵۴ (۵۰ سال) |
| ملیت | ایرانی |
| محل تولد | ارومیه، ایران |
| محل اقامت | ایران |
| تحصیلات | کارگردانی تئاتر |
| دانشگاه | دانشگاه آزاد اسلامی |
| اطلاعات هنری | |
| عنوان هنری | بازیگر |
| زمینه فعالیت | سینما، تلویزیون، تئاتر |
| پیشه | بازیگر، شاعر، عکاس |
| حوزه فعالیت | هنرهای نمایشی و ادبی |
| شناختهشده برای | بازی در آثار سینمایی و مجموعههای تلویزیونی مطرح |
| شروع فعالیت هنری | دهه ۱۳۷۰ |
| سالهای هنری | ۱۳۷۰–اکنون |
| آثار برجسته | بدون تاریخ بدون امضا شنای پروانه آقازاده |
| موضوع آثار | اجتماعی، روانشناختی، تاریخی |
| سایر | |
| سایر فعالیتها | شعر و عکاسی |
امیر آقایی (زادهٔ ۱۰ مرداد ۱۳۵۴ در ارومیه) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر، شاعر و عکاس ایرانی است که از چهرههای برجستهٔ نسل میانی هنرمندان ایران در دوران پس از انقلاب اسلامی بهشمار میآید و بهواسطهٔ ایفای نقشهای متنوع در آثار اجتماعی، روانشناختی، تاریخی و هنری، جایگاهی تثبیتشده در سینما و تلویزیون ایران دارد. او با بازی در فیلمهایی چون ارتفاع پست، سعادتآباد، حوض نقاشی، بادیگارد، ابد و یک روز، بدون تاریخ، بدون امضا و شنای پروانه و همچنین با حضور در مجموعههای تلویزیونی و شبکهٔ نمایش خانگی مانند اولین شب آرامش، آقازاده و خونسرد، به یکی از بازیگران شناختهشده و پرکار سینمای معاصر ایران تبدیل شده است.
آقایی دانشآموختهٔ رشتهٔ کارگردانی تئاتر از دانشگاه آزاد اسلامی است و آموزش آکادمیک در حوزهٔ نمایش، نقشی اساسی در شکلگیری نگاه حرفهای او به بازیگری، تحلیل نقش و درک ساختار درام داشته است. او فعالیت حرفهای خود را در دههٔ ۱۳۷۰ با حضور مستمر در صحنهٔ تئاتر آغاز کرد و با ایفای نقش در نمایشهای متعدد، تجربهٔ عملی گستردهای در بازیگری بهدست آورد. این پیشینهٔ نمایشی، بعدها در شیوهٔ بازی او در سینما و تلویزیون، بهویژه در کنترل بدن، بیان، ریتم بازی و پرداخت جزئیات روانشناختی شخصیتها، تأثیر محسوسی بر جای گذاشت.
او از اوایل دههٔ ۱۳۸۰ با ورود به سینما و ایفای نقش در فیلمهای گوناگون، بهتدریج به شهرت عمومی دست یافت و با همکاری با کارگردانان شاخصی چون ابراهیم حاتمیکیا، اصغر فرهادی، عبدالرضا کاهانی، سعید روستایی، محمدحسین مهدویان، بهروز شعیبی و پیمان معادی، در آثار مهمی از سینمای بدنه و سینمای هنری ایران ایفای نقش کرد. حضور مستمر او در فیلمهای اجتماعی و درامهای معاصر در دهههای ۱۳۸۰ و ۱۳۹۰، موجب تثبیت جایگاهش بهعنوان بازیگری با گرایش به نقشهای پیچیده، چندلایه و گاه ضدقهرمان شد.
بازیهای امیر آقایی، بهویژه در فیلمهای بدون تاریخ، بدون امضا و شنای پروانه، با تحسین منتقدان سینما همراه بوده و او برای نقشآفرینیهای خود، نامزد و برندهٔ جوایز و افتخاراتی از جمله سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنوارهٔ فیلم فجر و دیگر جوایز سینمایی داخلی شده است. منتقدان، بازیگری او را مبتنی بر درونگرایی، واقعگرایی و توجه به جزئیات رفتاری شخصیتها دانستهاند.
امیر آقایی در کنار فعالیت گسترده در سینما، در مجموعههای تلویزیونی و آثار شبکهٔ نمایش خانگی نیز نقشآفرینی کرده و با حضور در سریالهای تاریخی و اجتماعی، مخاطبان گستردهای را جذب کرده است. او علاوه بر بازیگری، در حوزهٔ شعر معاصر فارسی فعالیت دارد و بخشی از سرودههایش در قالب مجموعههای ادبی یا در رسانهها منتشر شدهاند؛ همچنین در زمینهٔ عکاسی هنری فعال است و آثارش در نمایشگاههای مختلف ارائه شدهاند که این فعالیتها، رویکرد چندوجهی او به هنر را نشان میدهد.
زندگی
امیر آقایی در ۱۰ مرداد ۱۳۵۴ در شهر ارومیه به دنیا آمد. دوران کودکی و نوجوانی او در همین شهر سپری شد. علاقهٔ او به هنر، بهویژه ادبیات و نمایش، از سالهای جوانی شکل گرفت و همین علاقه مسیر حرفهای آیندهٔ او را تعیین کرد. فضای فرهنگی آذربایجان غربی و تجربههای زیستهٔ او در سالهای نخست زندگی، بعدها در انتخاب نقشها و گرایشهای هنریاش بازتاب یافت.
تحصیلات
آقایی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ کارگردانی تئاتر در دانشگاه آزاد اسلامی به پایان رساند. آموزش آکادمیک در حوزهٔ نمایش، نقش مهمی در شکلگیری نگاه حرفهای او به بازیگری، تحلیل نقش و درک ساختار درام داشت و زمینهٔ ورود جدیاش به صحنهٔ تئاتر را فراهم کرد.
فعالیتهای هنری
تئاتر
فعالیت هنری امیر آقایی بهطور جدی از تئاتر آغاز شد. او در دههٔ ۱۳۷۰ و اوایل دههٔ ۱۳۸۰ در نمایشهای مختلفی به ایفای نقش پرداخت و بهتدریج بهعنوان بازیگری توانمند در تئاتر شناخته شد. تجربهٔ تئاتری او تأثیر مستقیمی بر شیوهٔ بازیگریاش در سینما و تلویزیون گذاشت، بهویژه در کنترل بدن، بیان و تحلیل روانشناختی شخصیتها.
سینما
آقایی نخستین تجربههای سینمایی خود را در اوایل دههٔ ۱۳۸۰ آغاز کرد و با حضور در فیلمهای اجتماعی و هنری مورد توجه منتقدان قرار گرفت. او بهواسطهٔ ایفای نقشهای پیچیده، خاکستری و گاه ضدقهرمان، به یکی از بازیگران شاخص سینمای ایران تبدیل شد. همکاری با کارگردانان مطرح و حضور در فیلمهایی با مضامین اجتماعی، تاریخی و روانشناختی، جایگاه او را در سینمای ایران تثبیت کرد.
از جمله ویژگیهای بازیگری او میتوان به انتخاب آگاهانهٔ نقشها، پرهیز از کلیشه و تمایل به شخصیتهای چندلایه اشاره کرد. آقایی در آثار متعددی از سینمای بدنه و سینمای هنری حضور داشته و دامنهٔ نقشهایش از شخصیتهای تاریخی تا کاراکترهای معاصر را دربر میگیرد.
تلویزیون و شبکه نمایش خانگی
امیر آقایی علاوه بر سینما، در مجموعههای تلویزیونی و آثار شبکهٔ نمایش خانگی نیز ایفای نقش کرده است. حضور او در سریالهای تاریخی و اجتماعی، با استقبال مخاطبان همراه بوده و باعث افزایش شهرت عمومیاش شده است. او در این حوزه نیز عمدتاً نقشهایی جدی و اثرگذار را بر عهده داشته است.
شعر و عکاسی
آقایی در کنار بازیگری، در حوزهٔ ادبیات و هنرهای تجسمی نیز فعالیت دارد. او شاعر است و بخشی از آثار شعریاش منتشر شده یا در محافل ادبی ارائه شدهاند. همچنین عکاسی یکی دیگر از زمینههای هنری مورد علاقهٔ اوست و آثار عکاسیاش در نمایشگاههایی به نمایش درآمدهاند. این فعالیتها نشاندهندهٔ رویکرد چندوجهی او به هنر است.
آثار
فیلمهای سینمایی
- ارتفاع پست (۱۳۸۰)
- قارچ سمی (۱۳۸۰)
- شام آخر (۱۳۸۰)
- عشق فیلم (۱۳۸۱)
- واکنش پنجم (۱۳۸۱)
- رقص در غبار (۱۳۸۱)
- زن دوم (۱۳۸۶)
- تردید (۱۳۸۷)
- هیچ (۱۳۸۹)
- سعادتآباد (۱۳۸۹)
- بیخود و بیجهت (۱۳۹۰)
- برف روی کاجها (۱۳۹۰)
- زندگی مشترک آقای محمودی و بانو (۱۳۹۱)
- حوض نقاشی (۱۳۹۱)
- پل چوبی (۱۳۹۲)
- استراحت مطلق (۱۳۹۳)
- رخ دیوانه (۱۳۹۳)
- بادیگارد (۱۳۹۴)
- ابد و یک روز (۱۳۹۴)
- بدون تاریخ، بدون امضا (۱۳۹۵)
- قاتل اهلی (۱۳۹۵)
- شنای پروانه (۱۳۹۸)
- یادگار جنوب (۱۴۰۱)
مجموعههای تلویزیونی
- اولین شب آرامش (۱۳۸۵)
- خاک سرخ (۱۳۸۱)
- راه بیپایان (۱۳۸۶)
- نوار زرد (۱۳۹۶)
مجموعههای شبکهٔ نمایش خانگی
- آقازاده (۱۳۹۹)
- خونسرد (۱۴۰۱)
تئاتر
- شب روی سنگفرش خیس
- خرس
- زبان اصلی
- ترانههای محلی
- کالون و قیام کاستلیون
جوایز و افتخارات
امیر آقایی در طول فعالیت هنری خود، بهویژه از دههٔ ۱۳۹۰، برای نقشآفرینی در فیلمهای اجتماعی و درامهای واقعگرا، مورد توجه منتقدان سینما قرار گرفته و در جشنوارهها و رویدادهای سینمایی داخلی، نامزد دریافت جوایز و در مواردی برندهٔ آنها شده است.
جوایز
- برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از سیوپنجمین جشنوارهٔ فیلم فجر، برای بازی در فیلم بدون تاریخ، بدون امضا
- برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران، برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضا
نامزدیها
- نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنوارهٔ فیلم فجر، برای فیلم شنای پروانه
- نامزد جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از جشن حافظ، برای نقشآفرینی در مجموعههای شبکهٔ نمایش خانگی
- نامزد جایزهٔ بهترین بازیگر مرد از جشنوارههای داخلی سینمایی، برای بازی در فیلمهای اجتماعی دههٔ ۱۳۹۰
