محمدرضا باقری

از یاقوت

این نوشتار توسط گروه پژوهشگران یاقوت راستی آزمایی و تایید شده است.
این نوشتار توسط شخص محمدرضا باقری تایید شده است.

محمدرضا باقری
زمینه فعالیترسانه، اجرا، مدیریت فرهنگی
ملیتایرانی
تاریخ تولد۲۵ اردیبهشت ۱۳۶۵ ‏(۳۹ سال)
محل تولدتهران
پیشهفعال رسانه‌ای
مجری تلویزیون
فعال رسانه‌ای، مجری تلویزیون، مدیر روابط عمومی حوزه هنری
سال‌های فعالیتدهه ۱۳۸۰ تاکنون
شروع فعالیتفعالیت رسانه‌ای در خبرگزاری‌ها و تولید محتوای طنز
تحصیلاتکارشناسی ارشد مدیریت رسانه
آدرس اینستاگراممحمدرضا باقری


محمدرضا باقری (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۶۵ در تهران) فعال رسانه‌ای، مجری و مدیر روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی است.

او دانش‌آموخته رشته مدیریت رسانه در مقطع کارشناسی ارشد است و فعالیت حرفه‌ای خود در عرصه فرهنگ و رسانه را از دهه هشتاد آغاز کرد. او سردبیر خبرگزاری دانشجو و از اعضای گروه تولید و ایده‌پردازی مجموعه طنز دکتر سلام بود.

پس از آن نیز در مسئولیت‌هایی چون سردبیر خبرگزاری دانشجو، سردبیر خبرگزاری برنا، رئیس مرکز ارتباطات و اطلاع‌رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها، مدیر ارتباطات و بین‌الملل برج میلاد و… فعالیت رسانه ای خود را ادامه داد.

باقری در اواسط دهه نود با آیتم «حساس نشو» در بخش خبری ۲۰ شبکه خبر – که نمونهٔ مشابه مجموعه طنز دکتر سلام بود که جهت پخش در تلویزیون تولید می‌شد- فعالیت تلویزیونی را آغاز کرد و پس از آن، به عنوان سردبیر و مجری در برنامه‌هایی مانند «عصرانه» در شبکه افق و «یه روز تازه» در شبکه پنج فعالیت کرد. بعد از آن نیز اجرای برنامه صبحگاهی شبکه سه را بر عهده گرفت و مدتی نیز بعد از امیرحسین ثابتی، اجرای برنامه تلویزیونی جهان آرا در شبکه افق را بر عهده داشت.

او در حال حاضر و با حکم محمدمهدی دادمان، مدیریت روابط عمومی حوزه هنری و مدیرعاملی مؤسسه سوره هنر را بر عهده دارد.

تصویر

محمدرضا باقری در قاب شبکه سه

سوابق و مسئولیت‌ها

گفتاورد

«خبرنگاری و رسانه‌گری مثل طبیب بودن است. چرا که این حرفه نیاز به تخصص و تعهد دارد. در نظر بگیرید هر کسی دسترسی به دارو داشته باشد و هرچیزی را بدون دانش برای بیمار تجویز کند این امر باعث میشود تا طبیب های حاذق نیز دیگر نتوانند بیمار را درمان کنند. در مورد رسانه ها نیز همینطور است چه در مورد رسانه‌های فردی و چه رسانه‌هایی رسمی اگر افراد دچار تعارض منافع شده و یا سواد رسانه ای نداشته و بدون تشخیص منافع وارد عمل شوند اختلالی ایجاد می‌کنند که دیگر رسانه های اصیل و وزین نیز نمیتوانند آن را درمان کنند.»[۲]

«چقدر ما آموزش میدهیم روزنامه نگاری تحقیقی را. اصلا چه کسانی در کشور این کار را به صورت آکادمیک بلدند، چقدر بسترهای تجربی فراهم بوده است، اینها همه سوالات بزرگی در مورد مسئله روزنامه نگاری تحقیقی است و باید راجع به آن صحبت کرد. روزنامه نگاری تحقیق حتما میتواند به کشور کمک کند اما نه با نگاه فعلی به مطبوعات. روزنامه نگاری که کمتر از یک آبدارچی در یک شرکت حقوق میگیرد آیا میتواند روزنامه نگاری تحقیقی انجام دهد و روزی چندهزار کلمه مطلب برای چاپ در روزنامه آماده کند؟ اصلا وقتی برایش میماند که به سراغ تحقیق برود. روزنامه نگاری که مسائل اولیه‌اش در معیشت حل نشده چگونه کار تحقیقی کند. گسترش روزنامه نگاری تحقیقی مستلزم این است که خبرنگار گاهی بر روی یک پروژه هفته‌ها وقت بگذارد تا بتواند آن را از آب و گل در آورده و به نتیجه برساند. در ایران اما همه چیز یک روزه است. در کشور ما اینگونه جا افتاده است که به تولید کمی نگاه میشود و نه کیفی یعنی در آخر ماه این تعداد خبر، یادداشت و مقاله است که ارزیابی میشود و نه محتوای آن. آیا از این فرایند میتواند روزنامه نگار تحقیقی تربیت کند؟»[۳]


پانویس

  1. «محمدرضا باقری». ۱۹ مهر ۱۴۰۲. دریافت‌شده در ۱۱ خرداد ۱۴۰۳.
  2. «گفت‌وگوی محمدرضا باقری». ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۲. دریافت‌شده در ۱۱ خرداد ۱۴۰۳.
  3. «گفت‌وگوی محمدرضا باقری». ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۲. دریافت‌شده در ۱۱ خرداد ۱۴۰۳.

پیوند به بیرون